ŞAİRHANE; ALİ ÖZENÇ ÇAĞLAR

Ali Özenç Çağlar, 1947 yılında Akhisar’ın Mecidiye köyünde doğdu. 1973 yılında Federal Almanya’ya gitti ve orada çeşitli fabrikalarda işçi olarak çalıştı. Çağlar, sanat yaşamına resimle başladı. Türkiye ve Almanya’da çeşitli dergi ve gazetelerde desenleri, karikatürleri, şiirleri ve öyküleri yayımlandı. 1979 yılında Sanat Emeği dergisinin açtığı “İşçi Yazarlar Öykü ve Roman Yarışması”nda “Kurtuluşun Düşleri” adlı öyküsü, […]

ŞAİRHANE; ALİ ÖZENÇ ÇAĞLAR

ScannenTragedya-kapak-AliAli Özenç Çağlar, 1947 yılında Akhisar’ın Mecidiye köyünde doğdu. 1973 yılında Federal Almanya’ya gitti ve orada çeşitli fabrikalarda işçi olarak çalıştı. Çağlar, sanat yaşamına resimle başladı. Türkiye ve Almanya’da çeşitli dergi ve gazetelerde desenleri, karikatürleri, şiirleri ve öyküleri yayımlandı. 1979 yılında Sanat Emeği dergisinin açtığı “İşçi Yazarlar Öykü ve Roman Yarışması”nda “Kurtuluşun Düşleri” adlı öyküsü, başarılı ilk beş yapıt arasına girdi. 1985′te Gelsenkirchen’de düzenlenen “Türkler Almanya’da” konulu şiir ve öykü yarışmasında “Kürt Şoreş” isimli öyküsü ödül aldı. İsviçre’de 1986 Dünya Barış Yılı nedeniyle açılan bir edebiyat yarışmasında Çağlar’ın “Leke” isimli öyküsü ikinciliğe değer görüldü.

Sanatçı, 1993 yılında Milliyet Gazetesi ve Türkiye İş Bankası’nın Avrupa düzeyinde açtıkları Örsan Öymen Yazın ve Karikatür Yarışması’nda dil konusunu işlediği karikatürüyle başarı ödülüne değer görüldü. Türkiye’de, 1999, Samim Kocagöz Öykü Birincilik Ödülü. 2001, Cumhuriyet-Hafta, edebiyat yarışmasında, “Mahrem Ölümler” ile öykü ödülü.

Ali Özenç Çağlar’ın bugüne kadar yayımlanan kitapları, “Gece Sabaha Durdu” (1987) şiirler, “Korkunun Ötesi” (1989) Öyküler, “Hıçkırıklar Kuş Kanadı” (1990) dörtlükler. “Destanca” şiirler / 1994 / “Kavşak” –öykü- (Ortak Yapım) Anadolu Verlag-1995 / Yazarın ilk romanı olan “Ölü Yüzler” / 1998’de, Milliyet – Doğan Kitapçılık tarafından yayımlandı. / ”Hercai Gülüşler” (şiir) Aydın Kitabevi (Kasım/ 2000) “Ölümün Rengi” öyküler / Aydın Kitabevi / mayıs 2001/ ”Günah Kuşları” (roman) 2008-Öz Yapım oHG / BirYay Yayınları/ “Olgu’nun Karıncaları” / Mayıs 2013

 

BU ŞEHİR

 

bu şehir dar gelir sana bilirim

yüzünü karanlığa vuruşun güz vakti

kan rengi gözlerinde yarasaların

soğuyan teninde akrepler uyur’

 

ren bulanır sen dönünce ağırdan

yüreğin yeni bir ihanete soyunur

sağır sokaklara sığınır gölgen

ellerin cüzzamlı sunuşlara soyunur

 

derin sulara boğulursun her akşam

sol yanın çatlar sorgusuz yargılara

vurulursun vurulup düştüğüm yerde

eskiyen yüzlerini toplarken aynalara

 

bu şehir dar gelir sana bilirim

kaçışın yalnızlığa çoğalır oysa

kağızmana ısmarlanan nar çürür

yol izlerin yalanlara soyunur

 

gül ekilmez güz vakti steplere

kardelenler yazın açmaz arından

kor izlerin yalazlara soyunur

sanrılı mutların çöktüğü yerde

 

-çığlığın ses bulmaz donar bilirim

 

ÇAĞDAŞ MANİLER

 

20

Uyur iken uyanmazsın

At gözlüğü bağlamışlar

Ayaklansan bilemezsin

Kral çıplak, diyemezsin.

 

21-

Kuşbakışı yükseklerden

Şahin olsan ütopyana

Toprağına sahip çıksan

Ol kavgayı kuşansana.

 

22-

Sen doğasın, doğa sensin

Yeşil sensen çiçek sensin

Yaşama cemrece düşende

Toprağım sen, suyum sensin.

 

23-

Gül de sümbülüm olmaz

Kaktüs saçında durmaz

Kuşburnu güz kızartır.

Bahar dalında onmaz.

Yorumlar

yorum